BEN BıR ÖğRETMENıM

BEN BıR ÖğRETMENıM

Ben bir öğretmenim;

Köydeyim,

şehirdeyim,

Bilginin denklemindeyim.

Ben bir öğretmenim;

Zil çaldı, koşun yavrularım.

Oturun.

Oturun sıralara,

Sonra sarılın kollarıma.

Hepinizi,hepinizi uçurayım,

Sevginin doruklarına.

Ben bir öğretmenim;

Ayşe'lerim,Fatma'larım,

Mehmet'lerim,

Hepsi gelecek ümitlerim.

Ben sizler için varım,

Bütün sevgi notalarını,

Sizler için çalarım.

Ben bir öğretmenim;

Kara tahtaya uzandıkça ellerim,

Umudu yazar, kaygıları silerim.

Sanatım emsalsiz,

Kutsal cevher işlerim.

Ben bir öğretmenim;

Pilotlara kanadım gökyüzünde,

ılham perisi çağıran kalemim şairlere,

Pusulayım kaptan güvertesinde,

Projeyim mühendis cetvelinde.

Haksızlığın savaşçısıyım;

Düşünce ufuklarını sergilerim,

Avukat cüppesinde.

Ben bir öğretmenim;

Karanlığı neşter gibi keserim,

Beyaz gömlekli doktoruma

Hipokrat yeminiyim.

Samur fırçalarla serpilir,

Sevgi çiçeklerim.

Ressamdır, yazardır, esnaftır...

Sanatkardır, politikacıdır...

Bir ulustur benim öğrencilerim.

Ben bir öğretmenim;

Hep bilgiler verirken,

Bıkmak, usanmak, bezmek

Nedir bilmem.

Bir mum misali erirken,

Karanlığa ödün vermem.

Ben bir öğretmenim;

Düşüncenin merkeziyim.

Bitmedim, erimedim,

Bitmedim, tükenmeyeceğim,

Bütün evrene sevgi üreteceğim.

Ben bir öğretmenim;

Sel olur yurdum için çağlarım,

Fırat olur çok Harranlar sularım.

Memleket türküsüdür her sözüm,

Uzun hava, kırık hava, bozlakım,

Bir yiğitlik türküsüdür yaşamım.

Ben bir öğretmenim;

Işığım karanlıklara,

Dağ dağ yüreğim Anadolu’da

Yükseğim: Erciyes'im, Ağrı'yım.

şehit kanıyım kurumam:

Fırat'ım, Aras'ım, Sakarya'yım,

Irmak ırmak bir destanım...

Durmuş Ali ÖZBEK